nachtelijke traan
Vanacht ging het niet goed
had geen volle moed meer
tranen die bleven maar stromen
waarbij verpleegster bij moest komen
nachtelijke tranen vielen neer
in het donkerste duisternis
kan ik het nog wel redden
zie geen uitkomst en toekomst meer
faal steeds meer in de dagen
onrustig en wanhopig gevoel
snapt iemand wat ik ermee bedoel
nergens voel ik me op dit moment veilig
Reacties op dit gedicht
| leilei: | Vrijdag, augustus 31, 2007 18:38 |
| je gedicht ontroert me sterkte liefs leilei |
|
| Claire Q: | Vrijdag, augustus 31, 2007 12:34 |
| En ondanks dat je het soms moeilijk hebt, vind ik het knap dat je deze stappen zet! Liefs.. |
|
| Quicksilver: | Vrijdag, augustus 31, 2007 10:20 |
| Lief tulpje ik kan mij er in verplaatsen tot zoverre. Het is al geweldig dat jij je gevoelens deelt met ons allen. Lieve kon ik je maar even door elkaar schudden (niet verkeerd opvatten) en zeggen ook jij bent het waard om te leven. Gelijk alle andere mensen op deze Aardbol. Misschien een tip voor je. Probeer eens het goede van het slechte te scheiden. Schrijf het op en hou je vast aan het positieve. Dag voor dag. In liefde, liefs Ducky |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 31 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||