vergeten
Hoe zou het zijn
Om machteloos te staan toekijken
Naar iemands leven
Dat word verwoest
Hoe zou het zijn
Om mensen
Zien lachen
Om het leven dat ze verwoesten
Daar staan we dan
Aan de kant
Verloren te staan zien
hoe het leven uit hun lijf stroomt
met lege ogen sta je daar
machteloos
zonder iets te kunnen doen
hen langzaam zien verdwijnen
tot we ze zijn vergeten…
Om machteloos te staan toekijken
Naar iemands leven
Dat word verwoest
Hoe zou het zijn
Om mensen
Zien lachen
Om het leven dat ze verwoesten
Daar staan we dan
Aan de kant
Verloren te staan zien
hoe het leven uit hun lijf stroomt
met lege ogen sta je daar
machteloos
zonder iets te kunnen doen
hen langzaam zien verdwijnen
tot we ze zijn vergeten…
Reacties op dit gedicht
| broken tears /3: | Zaterdag, oktober 04, 2008 17:55 |
| mooi omschreven. xxx |
|
| gothic_angel: | Zaterdag, oktober 06, 2007 15:04 |
| droevig... gothic angel |
|
| jankroon1988: | Vrijdag, augustus 31, 2007 14:26 |
| ha ik weet wel hoe dat is, maar soms kun je niet anders | |
Over dit gedicht
| Auteur: Dark-Angely | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 31 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||