Schildersdoek
Hij bracht verf op de planken
bekeek zijn gezicht
knapper was hij
dan de buurman om de hoek
bekeek zijn gezicht
knapper was hij
dan de buurman om de hoek
Geen mens kon de kunst verfraaien
die voortkwam uit een penseel
die hij door zijn haren haalde
en op het doek bracht
die voortkwam uit een penseel
die hij door zijn haren haalde
en op het doek bracht
Anders waren de schilderijen
dan die in het huis
waar schoonheid op een stoel zat
en de tijd zich bij een spiegel verdrong
dan die in het huis
waar schoonheid op een stoel zat
en de tijd zich bij een spiegel verdrong
Zijn werk zat vol met vondsten
nutteloos soms met betekenis
al vergat hij het
toen hij zich afvroeg
nutteloos soms met betekenis
al vergat hij het
toen hij zich afvroeg
Wie hij was
Reacties op dit gedicht
| no-more-less: | Woensdag, september 05, 2007 01:03 |
| een vervalser??? ;) sweets, no-more-less |
|
| Windwhisper: | Woensdag, september 05, 2007 01:02 |
| Sprakeloos...dit is mooi Liefs Cobie slaap lekker |
|
| ela: | Woensdag, september 05, 2007 00:48 |
| Sprekend die onzekerheid van de kunstenaaar. ela |
|
| mobar: | Woensdag, september 05, 2007 00:41 |
| Mooi, graag gelezen, groetjes Mobar. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2007 | ||
| Thema's: | ||