mijn tweelingbroertje
mijn tweelingbroertje.
Zo ver weg en zo dichtbij.
Zo bij het licht,en toch bij mijn gezicht.
Heb je nooit gekend,maar toch zo bekend.
Zie je dagelijks,en toch ben je er niet.
Ik draag je mee,dicht bij mijn ziel.
Eenmaal zijn we weer bij elkaar.
Dan staan we weer voor elkaar klaar.
Het gaat ons goed,mijn lieve broer.
Zal er voor je zijn.
Geniet van het licht.
Je tweeling broer Jack.
Reacties op dit gedicht
| xCatharina: | Donderdag, december 06, 2007 18:09 |
| Hmm pijnlijk om dit zo te lezen.. Liefs, Catharina |
|
| remie: | Dinsdag, september 11, 2007 13:46 |
| ik heb hem nooit gekent, kwam jaren na me, en werd doodgezwegen...liefs remie | |
| red one: | Maandag, september 10, 2007 23:21 |
| rakend... liefs knuff redje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lichtpuntje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 10 september 2007 | ||
| Thema's: | ||