kleine lichaam
Ik kan het niet laten gaan
mijn verleden in het heden
er is gewoon te veel gebeurd
waarop zonder acceptatie
hoe kan ik het vergeten
wat mij is aangedaan
het onrecht in mij leven
waaronder ik moet lijden
waarom moest het gebeuren
in mijn kindertijden toen
kleine handjes en voetjes
waaronder mijn kleine lichaam
Reacties op dit gedicht
| arie: | Dinsdag, september 18, 2007 16:47 |
| Leer het loslaten meis.. Slachtoffer jezelf niet langer en leef het nu.. Dit leven is zoveel mooier toch? liefs, arie |
|
| Mamsiemomo: | Vrijdag, september 14, 2007 11:16 |
| Het is vreselijk dat dit met jou, met mij en vele anderen gebeurd is. Het is inmiddels echter vele jaren geleden en het wordt tijd om weer te gaan leven met de mensen en op de manier waarop JIJ dat wilt. Dit kost teveel negatieve energie en je schiet er niets mee op. Probeer in het NU te blijven.. en NU is het goed.... Liefs, Mamsie |
|
| Marousia: | Donderdag, september 13, 2007 20:45 |
| Groeien, bloeien, af laten sterven is de magie om je verder te kunnen ontwikkelen, geestelijk te kunnen groeien. Neem de poging. Liefs van Marousia | |
| Cora (ZIJ): | Donderdag, september 13, 2007 17:22 |
| Wat is geweest is geweest, probeer het los te laten, pas dan kom je verder ;) | |
| honingbijtje: | Donderdag, september 13, 2007 17:19 |
| Daar zal niemand je antwoord op kunnen geven. Het vasthouden van dit gevoel maakt het wel erger. Anneke heeft dit al prachtig in haar reactie geschreven. Maar goed, jij zit ermee en moet er mee klaarkomen en daar wens ik je heel veel liefs en sterkte mee. liefs honingbijtje |
|
| anneke van dijk-ploeg: | Donderdag, september 13, 2007 14:41 |
| als het je overkomt ben je slachtoffer, maar nu je er ''in blijft hangen'' ben je ''vrijwilliger''; laat het eindelijk los, zodat het verleden geen macht meer over je heeft! je komt er wel, je bent een vechter!! liefs, namasté, An |
|
| betty1: | Donderdag, september 13, 2007 14:29 |
| je zult moeten vechten meid voor je geluk,en het slachtoffer zijn zal je naast je neer moeten leggen ik weet het het is niet makkelijk maar wil je ooit gelukkig worden zal je wel moeten,het is mij ook gelukt nu ben ik gelukkig twee lieve kids....ooit heb ik tegen mezelf gezegt nu wil ik geen slachoffer meer zijn en ik ben sterker dan ooit....liefs betty |
|
| yellow: | Donderdag, september 13, 2007 14:13 |
| inderdaad, het verleden is een draad die je moet doorknippen. het heeft je in je macht. Open je ogen voor andere dingen en geef dit verdriet een plaats. Dan pas zal je leven. sterkte Y. |
|
| CBR: | Donderdag, september 13, 2007 14:09 |
| Lief tulpje, de reaktie hieronder vind ik nogal wat cru maar wel de waarheid.Maar ook voor mij blijft het bijzonder moeilijk...dus ik begrijp je wel...Sterkte xxx | |
| nipster: | Donderdag, september 13, 2007 11:58 |
| duizenden, miljoenen mensen worden misbruikt, helaas, maar de meesten weten de draad weer op te maken, zien zichzelf niet langer als slachtoffer en komen sterker uit de strijd. Echt, met zelfmeelij/kwelling e.d kom je dr niet.Je zal harder moeten worden om "normaal"te kunnen functioneren. | |
| switi lobi: | Donderdag, september 13, 2007 11:55 |
| Het waarom zit in de zieke geest van jouw belager, niet in jou... Blijf knokken meis, als je het niet kunt accepteren leer er dan mee leven...dat maakt jouw leven rustiger. Dikke knufff Liefsliefs, switi lobi |
|
| no-more-less: | Donderdag, september 13, 2007 11:41 |
| gelukkig hoeft je hele leven gen living hell te blijven, je uit je das een begin, probeer het een plaats te geven, we zullen je blijven steunen sweets, no-more-less |
|
| Windwhisper: | Donderdag, september 13, 2007 11:14 |
| Ja meisje...ik weet even niets te zeggen...alleen maar laat het los, jij kon er immers niets aan doen. Maak jezelf toch niet immer weer het slachtoffer, het is je aangedaan, jou treft geen blaam, geen van ons Liefs Cobie sterkte hoor Kuzzz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2007 | ||
| Thema's: | ||