Wesley
Wesley.
Zo lief en klein toen je werd geboren.
Ons geluk was niet te bekoren.
Je leventje was een al geluk.
Groter wat je snel werd.
Voor dat we het wisten ging je naar de lagere school.
De eerste jaren vond je cool.
Gelachen hebbenwe toen je stieken door het ijs zakte.
Snel naar huis en gauw alles in de was gooien.
In de hoop dat wij het niet wisten.
En jij achter het net viste.
Maar wij wisten het wel.
Het plezier wat wij er van hadden,je reageerde heel fel.
Maar nu ben je 16 en alles is fout.
Een echte puber.
Mar dat geeft niet,je moet tenslotte je eigen weg uitstippelen.
En wij zijn er om je daar mee te helpen.
Twee maanden voor je examen zou je nog zakken.
Maar na een hoop gezeur en al jou makken.
Heb ik je laten leren tot twee uur snacht's
En dat ging niet altijd goedlacht's
Maar het resultaat mocht er wezen.
Je hebt je diploma,en je bent slim dat heb je bewezen.
Nu ga je naar vrede en veiligheid.
Naar de marine wil je.dat lukt je geheid.
Alleen het idee dat je kan worden uitgezonden.
Dat hebben we nog niet leuk gevonden.
Maar lieve schat wat je ook beslist.
We staan achter je,en das niet mis.
Doe dus wat je moet doen.
En van ons een dikke zoen.
We houden van je zoon.
Hanny en Jack.
Reacties op dit gedicht
| xCatharina: | Donderdag, december 06, 2007 18:08 |
| Heel erg lief dit! En hopen voor hem dat het hem lukt. Liefs, Catharina |
|
| Never : | Vrijdag, september 14, 2007 14:42 |
| wat lieff ! :) | |
Over dit gedicht
| Auteur: lichtpuntje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2007 | ||
| Thema's: | ||