Dichtoefeningen 3: Onherboren
Liggend voortgekruip,
geeft enkel resultaat in gal.
Geen licht doet me stralen,
geen wens kan bepalen
of er nog iets komen zal.
In stilte huw ik mijn schuwheid.
Lief en leed?
Wat ze ook zeggen,
ik ga mijn rijk beleggen
in wrok en eenzaamheid.
Onwetend en naief
Gluur ik naar mijn ziel
De wereld is al lang vergaan...
Smachtend naar een herboren bestaan
blijf ik immobiel.
De pracht van diversiteit,
aan menig mens geleerd.
Zo door iedereen aanbeden,
duizendmaal bestreden,
werd nooit geaccepteerd.
geeft enkel resultaat in gal.
Geen licht doet me stralen,
geen wens kan bepalen
of er nog iets komen zal.
In stilte huw ik mijn schuwheid.
Lief en leed?
Wat ze ook zeggen,
ik ga mijn rijk beleggen
in wrok en eenzaamheid.
Onwetend en naief
Gluur ik naar mijn ziel
De wereld is al lang vergaan...
Smachtend naar een herboren bestaan
blijf ik immobiel.
De pracht van diversiteit,
aan menig mens geleerd.
Zo door iedereen aanbeden,
duizendmaal bestreden,
werd nooit geaccepteerd.
Reacties op dit gedicht
| NnEAh: | Woensdag, oktober 03, 2007 03:57 |
| Omdat ik rond een willekeurige titel probeer een gedicht te schrijven (zie andere dichtoefeningen) Met dank aan Deef! |
|
| valerie bardyn: | Dinsdag, oktober 02, 2007 19:45 |
| Waarom oefening?! Dit is prachtig! Enorm goed verwoord. Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: NnEAh | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 02 oktober 2007 | ||
| Thema's: | ||