De witte van...
ik kijk zo naar oude foto´s
zie er een van in de jaren
dat mijn vader
nog op de schoolbanken zat
´de witte van...´
was zijn bijnaam
in die jaren
want hij had echt wel wit kaar
je kan hem vergelijken
met de witte van zichem
want hij had in de tijd
ook kwajongensstreken
zo smeet hij in
het eerste leerjaar
toen hij een mep met de regel kreeg
een inktpot naar de juffrouw
dat heeft hij eens verteld
en dat is mij steeds bijgebleven
en nu ik naar die ene foto kijk
waar hij als wittekop opstaat
verschijnd er een lach op mijn gezicht
herinneringen
vervagen nooit
ook al worden wij oud
en verkleuren soms foto´s
het doet je leven toch steeds
weer opkleuren
Reacties op dit gedicht
| Free@Bird: | Zondag, oktober 07, 2007 15:50 |
| Hartverwarmend gedicht. graag gelezen! liefs, kerima |
|
| switi lobi: | Zondag, oktober 07, 2007 15:47 |
| Zeker... in het warme licht van liefhebben worden ze nog mooier! Warm geschreven.. Liefsliefs, switi lobi |
|
| Innerchild: | Zondag, oktober 07, 2007 15:46 |
| Lekker nostalgisch ... ! Graag gelezen, Lieverdje. Groetje, Inner |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2007 | ||
| Thema's: | ||