Hij ziet mij niet meer staan.
Het lijkt net of hij mij laat gaan.
Hij zet mij echt voor zeik.
Voor hem ben ik niet meer belangrijk.
Met zijn andere familie doet hij alles.
Maar hij doet niets met mij.
Hij denkt ik ben een grote meid.
Maar die raak hij zo echt wel kwijt.
Ik weet het allemaal niet meer
Misschien begrijpt hij mij wel een keer
Hij hoeft niet meer bij mij aan te komen
En ik wil weer voor hem gaan hopen
Dat hij een weer een vader kan zijn
Dan voel ik mij weer fijn