Moeder
moeder
ik mis je zo
ik kan je niets meer vragen
antwoorden blijven weg
het blijft ijzig stil in mij
toch denk ik aan de mooie momenten
die we samen mochten beleven
die zal ik nooit vergeten
je kon niet meer
dat begrijp ik best
ik weet het
ik moet je loslaten
dat doet pijn
ik kijk naar je foto
zie je weer als jonge moeder
die haar kinderen zoveel liefde gaf
ik denk terug
aan de tijd van onze jeugd
en weet
jij was er altijd voor ons
wij werden ouder
toch bleef je bezorgd om ons
deelde met ons vreugde
en verdriet
een moeder als jij
vergeet je immers niet
ik mis je zo
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Dinsdag, oktober 16, 2007 08:16 |
| Ik begrijp je meis, ik mis haar ook nog zo vaak, al is het allang geleden voor mij. Sterkte. Hilly |
|
| Jannie Hoogendam: | Maandag, oktober 15, 2007 22:36 |
| krijg het weer koud bij dit gedicht Ik geef je een warme omhelzing kus Jannie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 15 oktober 2007 | ||
| Thema's: | ||