Ze klampten zich aan elkaar vast
met een wanhoop
die grenzen kon verleggen,
terwijl de tranen uit twee paar ogen
zich vermengden tot een geheel
dat zij nooit meer zouden vormen.
Ze lachte de glimlach der wetenden en
vlijde zich neer in zijn liefdevolle armen
tot het moment dat de realiteit
met zijn grauwe gelaat weer voor de deur zou staan.
Zou het moment ooit komen,
waarop hun liefde alleen niet meer genoeg is?