DE WERELD VAN HIERNAAST
De wereld van hiernaast
Jezelf uit levend
in de wereld van hiernaast.
Loze haast vergetend.
Bewegend, iets verbaasd.
Glijdend in herinnering,
verschuifel je de gang.
Verkruimelt stukjes van geluk
in een eindeloos gepluk.
Verdwaald in je gedachten,
tuur je mompelend langs mij heen.
Schichtig koek in koffie dopend,
met anderen en toch alleen.
Mijn handen langs je wang,
je blik greep mijn beweging.
Je lichaam draaide in een vraag
aan mij, of ik toch met je mee ging.
De wereld van hiernaast is
aan het einde van ons leven.
Wegen zijn wat zoekgeraakt,
je kunt alleen jezelf nog geven.
wil melker
26/02/2002
Reacties op dit gedicht
| waterval: | Woensdag, februari 27, 2002 20:29 |
| héél mooi... | |
| nena: | Woensdag, februari 27, 2002 12:48 |
| mooi gedicht groetje *nena* |
|
| lejaeghere rudi: | Woensdag, februari 27, 2002 12:25 |
| Heel mooi, Wil, wat hier begint als dagdromen, eindigt met de werkelijkheid. Mooi verwoord. Rudi. | |
| free: | Woensdag, februari 27, 2002 09:20 |
| heel mooi...k herrinner mij z'on zelfde moment.. liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||