Wat een gedoe vandaag,
kom je voor je eigen bestwil een schoolonderzoek maken was onze enige vraag.
Ik zei tegen je dat je het voor jezelf verknald want zo is de kans groot dat je het niet haalt,
toen was het tijd voor dat schoolonderzoek en ik had dat uur vreselijk over jou gebaald.
Ik had dat schoolonderzoek niet maar ik had jou niet naar het lokaal zien lopen,
dat je geen problemen kreeg is het enige wat ik op dat moment kon hopen.
Na het uur ging ik door naar het andere lokaal en toen ik daar was hoorde ik jou naam,
ik keek voorzichtig door het raam.
Ik zag jou niet maar toen ik goed keek wel, je ziet er zo slecht uit dat ik je niet herkende,
ik heb je lange tijd zien zitten tijdens die les ik vond het zo erg dat ik er bijna voor wegrende.
Naar jou toe want ik wil weten wat er met je aan de hand is,
het gaat echt helemaal fout met jou als ik me niet vergis.
Ik slaag wel dat komt wel goed,
ik hoor het je een paar weken geleden nog zeggen met al je moed.
En nu gaat het fout en om dit aan te zien doet me pijn,
jij moet het halen, dit mag helemaal niet zo zijn.
Over mezelf en slagen maak ik me geen zorgen,
maar over jou wel waarom hou je dit voor mij verborgen.
Ik wist niet dat dit mij zoveel deed,
maar ik kan gewoon niet tegen jou leed.
Jou bellen doe ik niet ik weet niet wat ik je zeggen moet,
hopelijk komt dit allemaal nog goed.