DE DOOD MAAKT EIGEN TESTAMENTEN
de dood maakt eigen testamenten
we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit zinnen de emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten.
heeft wel andere dingen aan zijn hoofd
laat geen geld aan hen die hem verlieten
hij heeft ze ooit het paradijs beloofd
vrijheid in een hoofdprijs zonder nieten
van die illusie heeft hij ze nu ook beroofd.
wil melker
01/03/2002
Reacties op dit gedicht
| Driegeetjes: | Vrijdag, maart 01, 2002 16:01 |
| Yep Wil! Leef, want in een doodshemd zitten geen zakken... Gráág gelezen! DrieGeetjes |
|
| lejaeghere rudi: | Vrijdag, maart 01, 2002 12:45 |
| Zoals ik al zei, Wil...een prachtig sonnet, in de strikte vorm geschreven, ronkend in de woorden, schitterend in beelden. Groetjes, Rudi | |
| waterval: | Vrijdag, maart 01, 2002 12:25 |
| een mens waar je van houd hoeft geen materiële dingen achter te laten... de herinneringen zijn de mooiste erfenis... | |
| free: | Vrijdag, maart 01, 2002 09:02 |
| heel mooi werd r *stil* van liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||