SCHADUW ALS EEN ONGENODE GAST
schaduw als een ongenode gast
schemering breekt licht
tot schaduwen het duister
vullen van de nacht
muren zweten zout
door kieren huilt
een troosteloze wind
vloeren trekken vocht
en kilte uit de grond
in zwarte kringen spocht
onder stenen kroelt
het leven zonder licht
de witte ogen dicht
de vleermuis duikt
als de toren hol
zijn klokken luidt
de aarde beeft
en weet dat dood
tussen de mensen leeft
de ongenode gast
zit als een schaduw
aan je leven vast
wil melker
02/03/2002
Reacties op dit gedicht
| Evi: | Zaterdag, maart 02, 2002 19:46 |
| prachtig geschreven. k*s en liefs Evi |
|
| ploempje: | Zaterdag, maart 02, 2002 08:35 |
| volledig dezelfde mening als driegeetjes en toen werd het weer stil... met liefs |
|
| Driegeetjes: | Zaterdag, maart 02, 2002 08:18 |
| Prachtig......... Driegeetjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 maart 2002 | ||
| Thema's: | ||