laatste keer
Daar gaat ze voor de laatste keer,
die zware stappen door de gang.
Er is niemand thuis,
en ze is ook helemaal niet bang.
Nog even omkijken,
naar die mooie foto's om haar heen.
De eerste traan begint te rollen,
maar haar hart word van binnen weer steen.
Ze is verdrietig,
al een hele lange tijd.
Niets kan haar meer schelen,
liefde is wat ze vermeid.
Liefde heeft haar,
al zoveel pijn gedaan.
Ze is het zat,
niet weer een keer die tijden doorstaan.
Langzaam is de tijd zover,
daar ligt het mes al klaar.
En haar hart,
is zo breekbaar.
Voor de allerlaatste keer,
nog een keer omkijken.
Ze pakt het mes rustig in haar hand,
en begint haar arm uit te reiken.
Ze denkt niet meer na,
en het mes maakt een diepe snee.
Te diep, bloed.. overal,
ze wou niet meer mee.
Ze word rustig,
en ze valt neer.
Haar ogen doet ze dicht,
voor de allerlaatste keer.
Daar gaat ze dan,
ze is nu waar zij wil zijn.
Haar brief ligt al klaar,
en nu.... 'heb ik minder pijn'.
die zware stappen door de gang.
Er is niemand thuis,
en ze is ook helemaal niet bang.
Nog even omkijken,
naar die mooie foto's om haar heen.
De eerste traan begint te rollen,
maar haar hart word van binnen weer steen.
Ze is verdrietig,
al een hele lange tijd.
Niets kan haar meer schelen,
liefde is wat ze vermeid.
Liefde heeft haar,
al zoveel pijn gedaan.
Ze is het zat,
niet weer een keer die tijden doorstaan.
Langzaam is de tijd zover,
daar ligt het mes al klaar.
En haar hart,
is zo breekbaar.
Voor de allerlaatste keer,
nog een keer omkijken.
Ze pakt het mes rustig in haar hand,
en begint haar arm uit te reiken.
Ze denkt niet meer na,
en het mes maakt een diepe snee.
Te diep, bloed.. overal,
ze wou niet meer mee.
Ze word rustig,
en ze valt neer.
Haar ogen doet ze dicht,
voor de allerlaatste keer.
Daar gaat ze dan,
ze is nu waar zij wil zijn.
Haar brief ligt al klaar,
en nu.... 'heb ik minder pijn'.
Reacties op dit gedicht
| Hartj.01: | Zondag, december 30, 2007 17:58 |
| Super mooi! Echt waar, super herkenbaar. :$ | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Dinsdag, december 04, 2007 20:06 |
| verschrikkelijk dit maar toch goed beschreven janny |
|
| nana: | Dinsdag, december 04, 2007 08:47 |
| gelukkig hebben haar kindjes een brief... of had ze geen kindjes? heftig gedicht liefs nana |
|
| *Britteke*: | Maandag, december 03, 2007 22:00 |
| zoo mooj geschreve ! kan me erzelf in vinde.. zo mooj de gevoelens verwoord ! |
|
| Steffaniie: | Maandag, december 03, 2007 21:48 |
| Echt.. supermooi geschreven! Het licht echt heel gevoelig xxx, |
|
| Sabri83: | Maandag, december 03, 2007 21:47 |
| Heel erg mooi, zo emotioneel. x | |
| beauty(inside)*: | Maandag, december 03, 2007 21:16 |
| Mooi gedicht, erg triest. Goed geschreven, liefs, maxime |
|
Over dit gedicht
| Auteur: **siorac | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 03 december 2007 | ||
| Thema's: | ||