Een traan in mijn oog
een traan in mijn oog
vraag me niet naar het waarom
ik kan je geen antwoord geven
ik voel me nuttteloos
straks lach ik misschien weer
maar even zit ik met verdriet
zoals zovele wel
zullen herkennen
het is iets van mezelf
wat ik niet vertellen kan
toch weet ik zeker
eens doorbreekt weer mijn lach
Reacties op dit gedicht
| ria van schaik: | Donderdag, december 13, 2007 12:25 |
| Ik zou wel jou willen laten lachen. dan vergeet je misschien even je verdriet. | |
| tweety-ysje: | Woensdag, december 12, 2007 11:26 |
| zeker weten dat jij weer lachen zal dat is zeker en beloofd :d kijk daar je mondhoek al lichtje omhoog, zien je wel je straalt al weer :d | |
| Marousia: | Dinsdag, december 11, 2007 20:48 |
| Elk mens kent die momenten en laat ze gewoon maar gebeuren, net wat je schrijft, het komt ook wel weer goed. Liefs van Marousia | |
| FunkJunk: | Dinsdag, december 11, 2007 18:48 |
| Mooi dat toch weet dat het goed komt;) greetz FJ |
|
| Nummer 127: | Dinsdag, december 11, 2007 13:31 |
| het eindigt tenminste positief daar ben ik blij om groetjes Nummer 127 |
|
| little_dream: | Dinsdag, december 11, 2007 13:19 |
| zoals je zelf zegt: eens doorbreekt weer mijn lach hou je vast aan die woorden! |
|
| jenske: | Dinsdag, december 11, 2007 13:19 |
| heel mooi geschreven, vele zullen zich herkennen in jouw gedicht. misschien is het de manier om dat gevoel weg te laten gaan. SCHRIJVEN liefs en succes |
|
| Sabri83: | Dinsdag, december 11, 2007 13:14 |
| Mooi geschreven. Het lachen zal weer terugkomen. xx | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 11 december 2007 | ||
| Thema's: | ||