Een huis
Een huis met losse ramen en deuren
met kieren
waar het tocht
Als de storm weer eens opsteekt
onaangenaam daarbinnen
alles hangt met haken en ogen aan elkaar
Wie wil daar nu zijn
Wie wil daar nu wonen?
En toch
Ik ben dit huis
Kon het er maar fijner zijn
voor jou
met kieren
waar het tocht
Als de storm weer eens opsteekt
onaangenaam daarbinnen
alles hangt met haken en ogen aan elkaar
Wie wil daar nu zijn
Wie wil daar nu wonen?
En toch
Ik ben dit huis
Kon het er maar fijner zijn
voor jou
Reacties op dit gedicht
| -vuurvliegje-: | Vrijdag, juni 20, 2008 20:47 |
| mooi verwoord! alles goed mj? je bent hier nog ni zolang op gf zie ik :) nog veel plezier!!! xxx liefs. agneta |
|
| sunset: | Zaterdag, december 15, 2007 09:30 |
| Geloof in jezelf. En hou ook van jou. Wedden dat het dan allemaal al een stukjes anders eruitziet dan. Tonend, delend en droef-verlangend. Liefs, sunset |
|
| ela: | Zaterdag, december 15, 2007 01:14 |
| Open je hart en bekleed het met zijde. ela |
|
| *Ria Klein Herenbrink* Raira: | Zaterdag, december 15, 2007 00:52 |
| een huis dat liefde draagt zal ook dan volstaan liefs Ria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ulysse | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 15 december 2007 | ||
| Thema's: | ||