de tijd vervloog en
op het tikken van de klok
zette jij jouw stappen

ze klonken hol op pasgeboende vloeren
waarbij weerspiegeling jou doet verbleken
waar ik wilde dat je viel
jezelf zou zien, en teruggaan zou

naar mij en
met het tikken van de klok
verloor ik hoop

je pas gehaast, je hoofd vooruit
waarbij het laatste wat je zei
niet was, wat ik had willen horen
maar je zei het, liet me huilen

met mij en
met mijn leven wilde jij
geen toekomst meer

ik keek je aan, raakte zacht de hand
die nu een onbekende leek
en mij, niet meer omhelsen zou
maar afstand schepte, en je liep

weg, weg en
keek niet meer achterom
ons hoofdstuk was gesloten

ik keek je na, pas beseffend het gebeurde
het liet me denken
en ik dacht, waarom ook niet
ik vervolg mijn weg wel, zonder jou.