Waar wolken
flarden
zich wikkelen
verstrikken
om het allerhoogste
eenzaam heerst
daar schreeuwen longen
ijst zuiver
ogen
heldert
slechts gebrild
een vergezicht
Rudolf (c) 18-10-2007
Reacties op dit gedicht
| L.Bert: | Dinsdag, december 18, 2007 00:56 |
| Toch blijken deze stacato woorden de fragmenten te zijn van een fraai stukje poëzie. | |
| Windwhisper: | Dinsdag, december 18, 2007 00:26 |
| Ik heb het gelezen Lieve groet Windwhisper |
|
| ReadingGoal: | Dinsdag, december 18, 2007 00:24 |
| Fieuw, flarden ja, die samen toch geheel waren/worden. Liefs, Reading |
|
