Als alle lichten zijn gedoofd..
Als alle lichten zijn gedoofd
ben ik alleen met mijn gedachten..
en leef ik in mijn hoofd..
probeer strijdlustig te overnachten
wanneer mijn huis
het duister heeft aanvaard
verlies ik al mijn krachten
verlies ik al mijn eigenwaard
wanneer het duister
mij confronteert
en mijn gedachten fluisteren
verlies ik de hoop
en ben ik voor even
helemaal alleen
verwoestende blik op leven
val ik uiteen
mijn tranen blijven stromen
wanneer het duister is gekomen...
18/12/07
*lucienne*
Reacties op dit gedicht
| Sabri83: | Dinsdag, december 18, 2007 16:54 |
| Je schrijft echt prachtig. Ook dit gedicht is weer erg mooi en stilmakend. x | |
| Nummer 127: | Dinsdag, december 18, 2007 16:18 |
| ben je droef kijk in de spiegel dan ben je niet meer alleen Nummer 127 |
|
| _Lieverdje_: | Dinsdag, december 18, 2007 16:11 |
| stilmakend liefs |
|
| Oueenie.H: | Dinsdag, december 18, 2007 15:56 |
| dat krijg je als je zonder god leeft! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Persoon |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 december 2007 | ||
| Thema's: | ||