Wij
Intens genietend van de dag
zie steeds jouw ogen, je mooie lach
Ver weg van elkaar
dromend over het nieuwe jaar
Een paar centimeters verwijderd, onze ogen Nu
dieper jou hierin te zien, je ziel, pardu
Streling van vingers, op zachte warme huid
voel me dichterdicht en een soort van bruid
Versmelten- versmolten
tot in elke holte
Siddering gaat door ons heen
verstrengeling van het been
Vertrouwen
erop kunnen bouwen
Weten dat dit zo is
iets anders dan gemis
Zielsverbonden met elkaar
ja, óp.. naar dat nieuwe jaar!
Reacties op dit gedicht
| Nummer 127: | Dinsdag, december 18, 2007 18:45 |
| ik geloof niet in zielsverwanten als het erop neerkomt zijn we toch alleen we leven misschien met twee maar we zijn alleen geboren en we sterven alleen Nummer 127 |
|
| Gaialynn: | Dinsdag, december 18, 2007 18:32 |
| Mooi, Ka... ''t Is je gegund. Liefs, Lynn | |
Over dit gedicht
| Auteur: doetsi | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 18 december 2007 | ||
| Thema's: | ||