Op de grens
van ziende en blind
vloeibaar en vast
kristalliseert vocht eeuwig
door wind bespeeld
lager gelegen streelt
gesmolten
de vele kiezels
kronkelt sneller
dieper
naar breder
langzamer
zodat fijn bezinkt
waar golven
tegen randen
van continenten beuken
Rudolf (c) 16-10-2007
Reacties op dit gedicht
| verhavert: | Woensdag, december 26, 2007 15:47 |
| beeldend mooi geschreven natuur zit in je hart leeft groetjes martine |
|
| kerima ellouise: | Donderdag, december 20, 2007 17:03 |
| erg mooi en prachtige laatste strofe! liefs kerima ellouise |
|
| Quicksilver: | Donderdag, december 20, 2007 15:49 |
| mooi beeldend geschreven liefs,Dicky |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Rudolf | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2007 | ||
| Thema's: | ||