Leven
Hij wult zijn leven uitkotse.
Al die pijn.
Al dat onbegrip.
Waarom snapt niemand dit niet?
Hij houdt het niet meer.
Hij kan het niet meer aan.
Hij zou willen.
Maar kan het niet.
Alles lijkt te hoog.
Het licht te ver.
Hij heeft een hand nodig.
Iemand die voor hem vecht.
Dat is alles wat hij wil.
Niets meer, niets minder.
Gewoon 1 keer gelukkig zijn.
Al die pijn.
Al dat onbegrip.
Waarom snapt niemand dit niet?
Hij houdt het niet meer.
Hij kan het niet meer aan.
Hij zou willen.
Maar kan het niet.
Alles lijkt te hoog.
Het licht te ver.
Hij heeft een hand nodig.
Iemand die voor hem vecht.
Dat is alles wat hij wil.
Niets meer, niets minder.
Gewoon 1 keer gelukkig zijn.
Reacties op dit gedicht
| Nummer 127: | Donderdag, december 20, 2007 19:17 |
| ik snap het ik ben verliefd op iemand die weggaat al weet ik dat het nooit kan zijn ik ben gelukkig Nummer 127 |
|
| Sabri83: | Donderdag, december 20, 2007 19:15 |
| Mooi geschreven. x | |
Over dit gedicht
| Auteur: _someone_ | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 december 2007 | ||
| Thema's: | ||