Een maagdelijk zijn
elzeEen maagdelijk zijn
Slechts gadegeslagen door hen
die voor mij zijn gestorven
en een eenzame patrijs die schuilt
voor de jacht kraakt het dunne ijs
tussen de kalende stammen waarlangs
ik loop
ik kan de verte niet ontwijken
en wens me steeds in een ruimte
waar de klok niet meer tikt maar bemint
aan de twijgen schommelt het rijp
in het wit van een maagdelijk zijn,
ongebruikt en toch aanbeden streel
ik zachtjes deze struik – ik boetseer
de liefde met mijn vingers van mijn hand
doch telkens knaagt het breken van
de knoken aan mijn ziel
en schelt door haat gedreven
door de toplaag van het witte rijk
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Zaterdag, december 22, 2007 23:37 |
| zoooo prachtig mooi !!! strofe twee is al een gedicht op zich liefs kerima ellouise |
|
| Quicksilver: | Zaterdag, december 22, 2007 23:19 |
| dit heb je in een maagdelijkheid indringend voelbaar en overdenkend geboetseerd, waarbij ik hier stil van wordt... fijne feestdagen liefs van mij Dicky |
|
| Klaes: | Zaterdag, december 22, 2007 21:02 |
| indringend mooi groets/klaes |
|
| Hilly N: | Zaterdag, december 22, 2007 20:56 |
| lees verdriet Elze... Maar toch is het ook zo prachtig tegelijk. Liefs, Hilly |
|
| Jan van Dord: | Zaterdag, december 22, 2007 19:40 |
| Maakt weer indruk !!! jan |
|
| M@rcel: | Zaterdag, december 22, 2007 16:55 |
| intens diep voelbaar geschreven Elze en in stilte gelezen Liefs en een fijne avond voor jou en Lia Knuff M@rcel |
|
| Sabri83: | Zaterdag, december 22, 2007 16:27 |
| Prachtig. x | |
| _Lieverdje_: | Zaterdag, december 22, 2007 15:36 |
| stilmakend liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 december 2007 | ||
| Thema's: | ||