Lief lichaam,
het spijt me.
Ik heb je pijn gedaan,
het was te.
Ik ging door,
terwijl jij schreeuwde.
Steeds verder liep ik,
op het foute spoor.
Jij wilde eten,
schreeuwde je elke keer.
Ik gaf je niets,
ik durfde niet meer.
Honger heb je geleden,
maar dat was niets,
Bij de strijd in mijn hoofd,
die ik heb gestreden.
Rode krassen op mijn houd,
weerspiegelen de pijn.
Die ik steeds voelde en waarvan ik dacht,
dat het er altijd zou zijn.
Ik was de controle kwijt,
over wat ik deed.
Ik merkte niet,
dat je steeds verder weggleed.
Een stem in mij,
had de macht gepakt.
En zorgde voor het gewicht,
waar tot ik ben gezakt.
Maar nu,
ben ik op weg naar een ander leven.
Gezond en gelukkig,
dat is mijn streven.
Lief lichaam,
ik wil nog zeggen dat het me spijt
wat ik je heb aangedaan.
Ik hoop dat je me vergeeft,
en dat we samen verdergaan.