Het eeuwige kind

Het eeuwige kind

Blauwe regendruppels druppelen
van de zilveren watervallen.
Het Eeuwige Kind geboren
in d'herders houten stallen.

Vastgeketend aan 't leven
z'n eeuwige eenzaamheid
zet ze een stap in de wereld
maar met zoveel spijt.

Waarom houden ze van haar
als ze weg is, wegstappend.
Omsingeld door leven z'n tijd,
stikkend, naar adem happend.

Nog niet gedoopt door God
gaat het eeuwige kind heen.
Geen echt leven gehad
stapt ze de dood tegenmoet,

alleen.

17-02-2006

naar Nightwish: Bless the child.

Geschreven door

artemis

Reacties op dit gedicht

artemis vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Auteur: artemis
Gecontroleerd door: michris
Gepubliceerd op: 04 januari 2008
Thema's: [Eenzaamheid] [Dood]