al dat gemis
het bijzondere schuilt in het kleine
zeg maar het breekbaar van een gelaat
de zachtheid van haar onderlip
terwijl haar bovenlip meer gekruld
de spieren van beweging toont
als zij kust, dan weet ik zelfs
nu het donker is, zij kust
alsof er niemand anders mist
zeg maar het breekbaar van een gelaat
de zachtheid van haar onderlip
terwijl haar bovenlip meer gekruld
de spieren van beweging toont
als zij kust, dan weet ik zelfs
nu het donker is, zij kust
alsof er niemand anders mist
Reacties op dit gedicht
| Stanislaus Jaworski: | Zaterdag, mei 23, 2026 17:08 |
| In het donker herken ik haar Zij tikt de geheime code gewoonlijk op de rug van mijn hand Even later haar stem of ik haar niet vergeten ben met al die drukte om me heen Ik zeg ter verdediging dat ik haar mis waarop zij fluistert dat het klinkklare onzin is Ook liefde heeft zijn tijd als opkomst en ondergang van het Romeinse Rijk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Stanislaus Jaworski | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 07 januari 2008 | ||
| Thema's: | ||