maangemis
schreeuwend trok je
bladeren van de boom,
schaduwen zouden toch
nooit meer wederkeren,
vertelde je in aardelucht
de zon is doodgegaan
toen ik voor de laatste maal
zijn ondergang kuste
Reacties op dit gedicht
| Elenore De Groote: | Vrijdag, juli 04, 2008 01:06 |
| Verzuchtend mooi.... Een stille liefs, Elenore xxx |
|
| kerima ellouise: | Zondag, april 27, 2008 20:48 |
| erg mooi !prachtig hoe je het gevoel in beelden omzet! liefs kerima ellouise |
|
| Elenore De Groote: | Maandag, april 21, 2008 20:17 |
| Prachtig geschreven... Liefs, Elenore xxx-jes |
|
| appelboom: | Dinsdag, januari 29, 2008 22:24 |
| Gekust om wederom in stralen van pracht te leven, subliem schrijven Alat''ke. Liefs van den appelbomma;) |
|
| Dwergje: | Dinsdag, januari 22, 2008 16:52 |
| gemis is nooit fijn maar herinnerenen blijven dansen. jammer genoeg ook de niet zo minder mooie kanten.. maar met goede warmte kom je er wel door heen:) liefs dwerg |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alatariel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2008 | ||
| Thema's: | ||