Afhankelijk
Afhankelijk
Afhankelijk van de zorgen
en hoelang nog te gaan
is er wel een morgen
de zin van het bestaan....
Plafond heeft geen geheim meer
ieder plekje is nu bekend
als porcelein zo teer
wordt zijn lichaam nu verwend
Moeizaam gaat het praten
het gebit zit nogal los
spreekt zinnen vol met gaten
de communicatie is erg bros
De ogen die staren glazig
kijken vragend op naar mij
zijn glimlach is wat wazig
maar maakt mij even blij......
15/01/2008
© André
14 januari is mijn vader (88) "verhuisd"
naar de verpleging in het bejaardenhuis
diep van binnen
heeft hij al afscheid genomen
van zijn huisje.....
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, januari 15, 2008 09:30 |
| Integer tonend delend neergezet. Groetjes, sunset |
|
| ~MeLoDy~: | Dinsdag, januari 15, 2008 07:22 |
| ontroerend... sterkte ! gr. MeLoDy |
|
| honingbijtje: | Dinsdag, januari 15, 2008 01:09 |
| slik, voel diep medeleven met jullie. Heel veel sterkte liefs honingbijtje |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, januari 15, 2008 00:54 |
| Het is altijd zo droevig als zo0n verhuizing een feit wordt en het loslaten gaat beginnen, Lieve groet Cobie dapper jouw vader hoor |
|
| farfett: | Dinsdag, januari 15, 2008 00:24 |
| Ontroerend....je vader is een dappere, moedige en zachtaardige man. Sterkte lieffie -X- | |
Over dit gedicht
| Auteur: André van Dijk | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 15 januari 2008 | ||
| Thema's: | ||