ik wil de zon weer zien
ik vind geen woorden meer
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.
in wervelend genot
en vurig minnespel
ontstuimig met jou zijn
tot ver voorbij de einder van de evennachtslijn.
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.
in wervelend genot
en vurig minnespel
ontstuimig met jou zijn
tot ver voorbij de einder van de evennachtslijn.
Reacties op dit gedicht
| Vertrouwdeerlijk: | Maandag, januari 21, 2008 23:31 |
| Wat een prachtige stijl. Dit spreekt mij heel erg aan. De kracht van alle zintuigen: gevoel, geur, zicht, gehoor, smaak. Mijn complimenten. Vertrouwdeerlijk |
|
| kerima ellouise: | Maandag, januari 21, 2008 22:58 |
| en nooit zal de einder dit verlangen overstemmen...het hart klopt verder ...veel verder... heel mooi Marije! liefs kerima ellouise |
|
| Marousia: | Maandag, januari 21, 2008 21:24 |
| Heel mooi verwoord, vol verlangen. Liefs van Marousia | |
| ninodepino: | Maandag, januari 21, 2008 21:15 |
| :) klapt...mooi en open, graag gelezen. Liefs, nino |
|
