Wolkengrijs
Het uittrekken van de eerste
grijze haren, zo begint het
eindigt wanneer er te veel en
tijd steeds sneller ontsnapt
Het enige wat ons redt van
onherkenbare moleculen is
meditatie en herhaald gebed
en bewegen van hot naar haar
grijze haren, zo begint het
eindigt wanneer er te veel en
tijd steeds sneller ontsnapt
Het enige wat ons redt van
onherkenbare moleculen is
meditatie en herhaald gebed
en bewegen van hot naar haar
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, februari 06, 2008 15:42 |
| Vooral naar haar. Toch? *opgestoken duim* Groetjes en geniet van je dag, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Stanislaus Jaworski | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 06 februari 2008 | ||
| Thema's: | ||