Liefde en Licht
Jouw voelen nu zo intens verscheurt
er is gewoon te veel gebeurd
Het dal waardoor je gaat
moest komen, vroeg of laat
Uiteindelijk klim je er uit omhoog
krijg je voor het licht, ook weer oog
Vandaag heb je hier niets aan
zou je liever weg van alles gaan
Weet dat die dag er zeker zal komen
sneller dan je nu zou kunnen dromen
Laat maar komen al je pijn
het zal straks je redding zijn
Natuurlijk wil je dit niet horen
sla je mij liever voor mijn oren
Hiermee trek ik heel wat bij je los
ga bomen knuffen in het bos
Sla maar met die grote losse takken
zodat alles eruit zal zakken
Opgebrand en meer dan moe
toch weet je gelukkig ook wel "hoe"
Voor je het weet ben je niet meer alleen
sta je sterk en Ben je weer "al-één"
Laat de pijn maar uit je komen
en je tranen rijkelijk stromen
Elke dag een stukje dichterbij
na verloop van tijd weer vrij
Reacties op dit gedicht
| Peter van Tiel: | Zaterdag, februari 09, 2008 12:56 |
| Mooi opbeurend gedicht. Fijn weekend verder. Liefs, Peter. |
|
| erje: | Zaterdag, februari 09, 2008 12:34 |
| met kracht en doorzetting zal hij er wel bovenop komen al ontgaat het me even of het over de liefde gaat of over ziekte liefs Ronny |
|
| Will Hanssen: | Zaterdag, februari 09, 2008 11:10 |
| Prachtig, steunend geschreven dit en voor velen zal het heel herkenbaar zijn, mooi gedaan!! Liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: doetsi | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 februari 2008 | ||
| Thema's: | ||