De eerste mens
.
vooreerst loopt richting wenkend water
vertwijfeld en in ongestadig evenwicht
de vroegere homosapiens met voeten
bloot langs duinen en helmgras over rul
door zonkracht verhit strand tot de zilte
brand z’n geringe wonden heelt gesneden
door de vele schelpen groot en klein
Hoort gefascineerd elke roller klinkend
vloeien ziet gezonken golven schoon
gekust door zand in samenspel met de
stromingen en getijden geheel gefilterd
om gedragen door wind wederom te deinen
krachtig schuimend op de landerige kust
waar vogels snavelen aan de lage waterlijn
.
vooreerst loopt richting wenkend water
vertwijfeld en in ongestadig evenwicht
de vroegere homosapiens met voeten
bloot langs duinen en helmgras over rul
door zonkracht verhit strand tot de zilte
brand z’n geringe wonden heelt gesneden
door de vele schelpen groot en klein
Hoort gefascineerd elke roller klinkend
vloeien ziet gezonken golven schoon
gekust door zand in samenspel met de
stromingen en getijden geheel gefilterd
om gedragen door wind wederom te deinen
krachtig schuimend op de landerige kust
waar vogels snavelen aan de lage waterlijn
.
Reacties op dit gedicht
| Marousia: | Maandag, april 07, 2008 21:27 |
| Ik krijg hier prachtige beelden bij, zo mooi verwoord. Liefs van Marousia | |
| sunset: | Maandag, april 07, 2008 16:57 |
| Zou ''t zo geweest zijn? Wat geeft het, als jij het zo ziet is het voor jou zo. En je brengt het heel mooi tonend beeldend over. Groetjes, sunset |
|
| Gewoon Amy: | Maandag, april 07, 2008 12:42 |
| Prachtig! liefs amy |
|
| verhavert: | Maandag, april 07, 2008 09:15 |
| prachtig Rudolf liefs martine |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Rudolf | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 07 april 2008 | ||
| Thema's: | ||