Waare aard
Waare aard
al die monsters
zitten daar maar te glimlachen
niet wetend dat ik het kan zien
achter die glimlachen schuilt valsheid
medogeloosheid
en dan beginnnen over respect
neeen !
daar stop het
echt
ik ga door, naar elders
weg van hen , de monsters
voor altijd
mag ik nu gaan ?
ik wacht niet op antwoord
en stap het kille schoolgebouw uit...
al die monsters
zitten daar maar te glimlachen
niet wetend dat ik het kan zien
achter die glimlachen schuilt valsheid
medogeloosheid
en dan beginnnen over respect
neeen !
daar stop het
echt
ik ga door, naar elders
weg van hen , de monsters
voor altijd
mag ik nu gaan ?
ik wacht niet op antwoord
en stap het kille schoolgebouw uit...
Reacties op dit gedicht
