Zonder Hem

Er werd gevraagd of ik zou huilen als hij het uitmaaktte
Ik zei volmondig 'Ja'
Zou je instortte als hij je verliet?
Weer zei ik 'Ja'
Zou je doodgaan die van binnen als hij er niet meer was?
Ja, dat zou ik..

Nu heb ik gehuild
Ik ben ingestort
en doodgegaan diep van binnen
Hopend dat ik het wel zonder hem kan
Maar ik ben niet meer compleet
Ik probeer mezelf bij elkaar te rapen
Wat onmogelijk is zonder hem
Zonder zijn ongelooflijke perfectie
en de gratie in zijn stem,
schitterde lach en de fonkels in zijn ogen
Ik realiseer nu, ik kan dit niet zonder hem
Omdat ik nu mezlef niet meer ben

Geschreven door

*Back.To.Me*

Reacties op dit gedicht

Back.To.Me vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Sanne Zeno:	Zondag, juli 18, 2010 20:46
Mooi Sterkte Ciao xxx

Yellow:	Zaterdag, april 12, 2008 20:33
Hoe herkenbaar, ook als man, sterkte hoor, Y.

Over dit gedicht

Auteur: *Back.To.Me*
Gecontroleerd door: Marina
Gepubliceerd op: 12 april 2008
Thema's: [Liefde] [Verdriet]