Iemands dood, een ander zijn brood
Twee hoge, mooie bomen
van hetzelfde geslacht
omarmen elkaar met hun prachtige, dikke takken
allebei met een rokend stokje in de mond
het gras eromheen
huilt van verdriet
de andere bomen
kijken afkeurend
zijn hart is bezet door hetzelfde geslacht
het gras huilt van pijn
want zijn lichaam wordt omringd door een ander
de boom, de bofkont
mijn natuur is verpest
door andermans geluk
twee bomen
omringd door liefde
het gras huilt zijn laatste traan
en blaast zijn stuifmeel weg
van hetzelfde geslacht
omarmen elkaar met hun prachtige, dikke takken
allebei met een rokend stokje in de mond
het gras eromheen
huilt van verdriet
de andere bomen
kijken afkeurend
zijn hart is bezet door hetzelfde geslacht
het gras huilt van pijn
want zijn lichaam wordt omringd door een ander
de boom, de bofkont
mijn natuur is verpest
door andermans geluk
twee bomen
omringd door liefde
het gras huilt zijn laatste traan
en blaast zijn stuifmeel weg
Reacties op dit gedicht
| Yellow: | Donderdag, april 24, 2008 16:10 |
| origineel geschreven, Y. |
|
| Windwhisper: | Donderdag, april 24, 2008 15:47 |
| Het klinkt triest al begrijp ik het niet helemaal Liefdesverdriet is altijd pijnlijk Sterkte Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: icygirl | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2008 | ||
| Thema's: | ||