ik fluister...
als de nacht verraad
wat er in mij omgaat
weet ik niet meer wat ik moet
en daarom fluister ik mijn geheimen
het daglicht tegemoet
ik schrijf in stilte
de woorden van mij af
en fluister de woorden
en in stilte speel ik die ene film weer af
het verlangen naar het onbekende
en toch ook weer bekend
speel ik in mijn dromen
iemand die bijna niemand kent
wat er in mij omgaat
weet ik niet meer wat ik moet
en daarom fluister ik mijn geheimen
het daglicht tegemoet
ik schrijf in stilte
de woorden van mij af
en fluister de woorden
en in stilte speel ik die ene film weer af
het verlangen naar het onbekende
en toch ook weer bekend
speel ik in mijn dromen
iemand die bijna niemand kent
Reacties op dit gedicht
| Renate-td-: | Zaterdag, april 26, 2008 21:27 |
| Mooie zin ''iemand die bijna niemand kent'' Maar die iemand speel je niet, óók dat ben je :) ly |
|
Over dit gedicht
| Auteur: missme | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 26 april 2008 | ||
| Thema's: | ||