Als ik denk aan wat er is gebeurd
Dan voel ik verdriet
Als ik denk aan al die dingen
Maar huilen kan ik niet
Het voelt allemaal zo ver weg
Maar toch ook weer dichtbij
Waarom gebeurd dit allemaal
Waarom doet het toch zo'n pijn

Het is net als vogels die soms langsvliegen
Dan zijn ze er even en daarna nooit meer
Het zijn korte vlagen die me overkomen
Telkens maar eventjes elke keer

Maar ik weet dat het nog niet afgelopen is
En het word nog alleen maar moeilijker
Maar dat is voor mij geen reden om op te geven
Want de weg zal ooit weer omhoog lopen

Misschien is het wel de zon
Die nu even niet meer schijnt
Misschien is het het moment
Waarop alles anders lijkt
Misschien is het deze dag
Misschien is het deze tijd

Tijd heelt niet alle wonden
Maar kan het wel verzachten
Het gaat allemaal goedkomen
We moeten alleen nog even wachten...