Zoveel mensen...
Zoveel mensen in een massa, zomaar iemand geen gezicht,
Allemaal zoals een sneeuwvlok, enkel wit, niet uitgelicht.
Korte flitsen van ontmoeting, onbekend maar toch speciaal,
Ieder heeft een eigen leven, eigen dromen en verhaal
Ieder met zijn eigen wegen, nooit twee vlokken identiek,
Leer een mens nu echt eens kennen, allemaal even uniek.
Allemaal zoals een sneeuwvlok, enkel wit, niet uitgelicht.
Korte flitsen van ontmoeting, onbekend maar toch speciaal,
Ieder heeft een eigen leven, eigen dromen en verhaal
Ieder met zijn eigen wegen, nooit twee vlokken identiek,
Leer een mens nu echt eens kennen, allemaal even uniek.
Reacties op dit gedicht
| hadassah: | Vrijdag, mei 16, 2008 22:38 |
| Niet gelijk maar gelijkwaardig is de mens. Goed gedicht | |
| Tom Witvis: | Donderdag, mei 15, 2008 23:59 |
| Graag gelezen! Erg goed verwoord. Groet, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: StephanM | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 15 mei 2008 | ||
| Thema's: | ||