Zij zijn niet dood
zij zijn niet dood
ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen
in hun wijde broeken
zij zijn niet dood
in hun schilderijen
kunnen wij ontdekken
dat het licht nooit dooft
in lijn en kleur is eeuwig mooi
hen niet meer te ontzeggen
wil melker
16/05/2008
Reacties op dit gedicht
| hadassah: | Vrijdag, mei 16, 2008 22:45 |
| Je schildert met woorden. | |
| hiljaa: | Vrijdag, mei 16, 2008 13:39 |
| ik hoop ook te kunnen blijven leven in mijn schilderingen knufleifs--hiljaa-- | |
| verhavert: | Vrijdag, mei 16, 2008 11:05 |
| hoe woorden schilderijen kleuren heel graag gelezen liefs martine |
|
| Ria Klein Herenbrink: | Vrijdag, mei 16, 2008 09:00 |
| Een prachtig gedicht Wil maar ik mis je schilderijen er hier bij.. Op je site is het een mooie combinatie in woord en beeld.. daar moeten de freaks eens een kijkje nemen;) fijne dag gewenst liefs Ria |
|
| Windwhisper: | Vrijdag, mei 16, 2008 07:29 |
| ja voor deze woorden kan ook ik alleen maar mijn bewondering beamen Kuzzz Goede morgen hagenees liefs van je stadsgenote |
|
| Artifex: | Vrijdag, mei 16, 2008 06:48 |
| Prachtig wijze om deze meesters neer te zetten, met bewondering gelezen. Liefs, Artifex. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2008 | ||
| Thema's: | ||