dauwdruppel
Ik wentel mij in ’t ochtendrood, en zie een dag geboren
als dauwdruppels zich vullen met, de gulden dagenraad
dan voel ik ’t zachte ochtendlicht,grijze gedachten smoren
als ’t simpel land verheven wordt, en nieuwe hoop ontstaat.
‘k Verbreek mijn banden met verleden en vertraag de wrede tijd
die al ’t schoons op deze wereld laat vergaan.
‘k Keer mij naar de dode bramen, waar een druppel zich bevrijdt
omdat schoonheid niet voor eeuwig kan bestaan.
als dauwdruppels zich vullen met, de gulden dagenraad
dan voel ik ’t zachte ochtendlicht,grijze gedachten smoren
als ’t simpel land verheven wordt, en nieuwe hoop ontstaat.
‘k Verbreek mijn banden met verleden en vertraag de wrede tijd
die al ’t schoons op deze wereld laat vergaan.
‘k Keer mij naar de dode bramen, waar een druppel zich bevrijdt
omdat schoonheid niet voor eeuwig kan bestaan.
Reacties op dit gedicht
| Lupine: | Zaterdag, mei 17, 2008 23:37 |
| Een heerlijk wakker worden ..... Fijne zondag Lupine |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, mei 17, 2008 17:23 |
| Tauno, welk een mooi schrijven Lieve groet Cobie |
|
| Nummer 127: | Zaterdag, mei 17, 2008 16:46 |
| goed zo de toekomst daar leven wij in Nummer 127 |
|
| Free@Bird: | Zaterdag, mei 17, 2008 16:22 |
| Schitterend geschreven! liefs, kerima |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Tauno | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2008 | ||
| Thema's: | ||