Dag
Dag men liefste schat,
dag.
Tot ooit,
wanneer de tijden veranderd zijn.
Als ik uit deze storm ben,
en ik weer kan ademhalen.
Als al men tranen opgedroogd zijn,
en men hart maar half zo snel slaat.
Toch heb ik angst,
dat de zee me overmeesterd.
Of men hart blijft tekeer gaan.
Maar op een dag zal ik weten,
waarvoor ik in zee ben gegaan.
dag.
Tot ooit,
wanneer de tijden veranderd zijn.
Als ik uit deze storm ben,
en ik weer kan ademhalen.
Als al men tranen opgedroogd zijn,
en men hart maar half zo snel slaat.
Toch heb ik angst,
dat de zee me overmeesterd.
Of men hart blijft tekeer gaan.
Maar op een dag zal ik weten,
waarvoor ik in zee ben gegaan.
Reacties op dit gedicht
| lexx: | Maandag, juni 02, 2008 08:47 |
| dag, zeebewoner. nu heb je alles keurig geschreven; behalve ''men'' da''s gewoon ''mijn'' .. | |
Over dit gedicht
| Auteur: compfusion | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 02 juni 2008 | ||
| Thema's: | ||