Wenkte met je wimpers
wenkte met je wimpers
zag je buiten staan
een open blik
ik stapte in je ogen
jij kwam zo dichtbij
wenkte met je wimpers
mijn werkelijkheid voorbij
een wenkbrauw opgetrokken
wist me losgetrokken
verloren uit realiteit
danste zon en regenbogen
langs de lijnen van
jouw parelwitte lach
nog heb ik niet
je hand gevraagd mijn
ring knelt iets te vaak
wil melker
13/06/2008
Reacties op dit gedicht
| Ria Klein Herenbrink: | Vrijdag, juni 13, 2008 15:37 |
| Wat een schitterend mooi gedicht een paar strofes springen er echt uit de eerste en vierde vind ik geweldig maar de rest maakt het helemaal af liefs en fijne dag Ria ennehhhh verlies je niet in de voetbal he vanavond tis maar een spelletje :-) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 juni 2008 | ||
| Thema's: | ||