De wilde bloemen
de wilde bloemen
ik woestijnde
jij droeg water aan
de wilde bloemen zijn
we samen langsgegaan
het zand was
door ons vingers en
de hand gegleden maar
hitte opende verleden
toch zal alles
op jouw water groeien
jij ontluikt en in onze ogen
zal mijn woestijn weer bloeien
wil melker
23/07/2008
Reacties op dit gedicht
| esteban 1: | Woensdag, juli 23, 2008 22:06 |
| Hey Wil, bij uw woorden dacht ik direct aan het liedje "Wilde bloemen" van Frank Boeijen... (een man die ik heb leren kennen als groot muzikant en waar ik enorm bewondering voor heb. (zijn woorden) Als wilde bloemen alleen gelaten aan de kant van de straat aan de rand onvolmaakt. die staan in de wind en de regen en nergens bang meer voor zijn... Ja, ik voeg u toe aan mijn favoriete mensen... liefs esteban |
|
| peacekeeper: | Woensdag, juli 23, 2008 08:57 |
| zo als altijd... weer schitterend geschreven. Liefde kan alles laten bloeien, zelfs de meest gebrokene. zolang je er maar is geloofd. -peacekeeper- |
|
| Littledolphin: | Woensdag, juli 23, 2008 07:20 |
| goede morgen wil.wat een schitterend gedicht, straalt rust uit, graag gelezen liefs little | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 23 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||