Don Quichote.
Don Quichote.
Vast besloten en
gewapend, met
een lans, die
idealisme op
haar puntje
draagt, trek
ik de wijde wereld
rond; strijdlustige
verhulling
geharnast in liefde;
mijn tongen
spreken taal
van vrede,
samenleven in
tijden zonder
angst; toch
mag het niet baten,
kleine mensen worden
niet gehoord,
gaan ten onder
tussen zelfzucht en geweld;
Don Quichote
red het niet,
meedogenloos door
windmolens
geveld.
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Vrijdag, juli 25, 2008 19:04 |
| kleine mensen of kleine winkels enz..... ze hebben het niet makkelijk knufleifs--hiljaa-- |
|
| Lily May Parker: | Vrijdag, juli 25, 2008 16:05 |
| tussen ons, ik ben slechts een meter 56.....maar ik zeg altijd, beter 1 kleintje dan 3 grote!;) hmm....oke, tot gauw dan maar kus Lily May xxxxxxxxxx |
|
| sunset: | Vrijdag, juli 25, 2008 10:33 |
| Neen hoo''r; uiteindelijk kreeg hij zijn liefste wel *glimlacht*. Dromen komen uit; als je er maar zelf in blijft geloven. Liefs en knuf, sunset |
|
| Littledolphin: | Vrijdag, juli 25, 2008 10:26 |
| tikfoutje vast besloten natuurlijk aanelkaar geschreven, excuus liefs little | |
Over dit gedicht
| Auteur: Littledolphin | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 25 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||