Morbide canapé.
Morbide canapé
De dag hangt,
als onheil strekkende
uitspraak tussen
muren vol van eenzaamheid;
wat gisteren nog
kleurde, verbleekt
vandaag jammerlijk
in spiegels der tijd;
gisteren is niet meer, en
morgen zal nooit
komen, want
ik verrek onder
de levenden doden
verlaten op het
morbide canapé
in rotatie der gedachten; enkel
druppels rode wijn, die
langs witte lippen
wenen, zoals tijd loopt
door deze handen; en
ik vervloek
mijn dood,
deze dag
is niet de dag
om
te creperen.
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Woensdag, juli 30, 2008 00:28 |
| graag gelezen knufslaapliefs--hiljaa-- |
|
| hiljaa: | Woensdag, juli 30, 2008 00:28 |
| graag gelezen knufslaapliefs--hiljaa-- |
|
| Mevrouw Melzer: | Dinsdag, juli 29, 2008 23:39 |
| deze vind ik wel strak ja. mooi! | |
| less - no more: | Dinsdag, juli 29, 2008 23:36 |
| zoals geen enkele andere dag dat is ;) liefs, Jan |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Littledolphin | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 29 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||