niets is er zonder liefde
het blad in herfst
nog bont valt plots
door wind gedragen
op de grond, verrot
toch is ‘t de rust
die in het herfstige
van dagen ligt
die mij omhult
mij brengt het stil herinneren
zo vele bladeren reeds gevallen
waarvan elk beeld mij blijft
al laat het schrijden van de dagen
hen soms verbleken in de tijd
in elke herfst met al zijn kleuren
word ik herdenkend weer verrijkt
‘niets is er zonder liefde’
dat zeg ik jou
als ik mijn arm om je leg
'en als de wind mij eens zal dragen
ik naar de bodem neig
en ’t lijf verdort, verrot
dan luister wat ik zeg
niets is er zonder liefde’.
sunset 31-07-2008
Reacties op dit gedicht
| Janny Scheybeler de Jonge: | Donderdag, juli 31, 2008 22:36 |
| wat mooi vooral de laatste zin om over te denken gr,janny |
|
| Sabri83: | Donderdag, juli 31, 2008 22:21 |
| Helemaal prachtig en stilmakend. xxx | |
| Dina-Anna: | Donderdag, juli 31, 2008 18:40 |
| Ik ben stilletjes van deze, echt buitengewoon... zucht zeg! Liefs Dina |
|
| Oorlam: | Donderdag, juli 31, 2008 15:02 |
| nee, ik denk het niet:D | |
| Amethist: | Donderdag, juli 31, 2008 14:26 |
| liefde = licht licht - liefde |
|
| hiljaa: | Donderdag, juli 31, 2008 11:25 |
| ik voel je arm hiermee om me heen knufleifs--hiljaa-- |
|
| Hieronymus: | Donderdag, juli 31, 2008 10:36 |
| Stilmakend Ingo! Maar graag gelezen en herlezen. Ronny |
|
| verhavert: | Donderdag, juli 31, 2008 10:13 |
| en dan die eindzin zucht zo mooi liefs martine |
|
| Hilly N: | Donderdag, juli 31, 2008 10:10 |
| Zo mooi Sunset Zomerse groet, Hilly |
|
| Littledolphin: | Donderdag, juli 31, 2008 09:34 |
| je hebt me geraakt Ingo, liefs barbara | |
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 31 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||