Anoreixa, mijn strijd
Zittend op mijn stoel
Voelend mijn botten
Starend uit het raam
Denkend aan de toekomst
Wetend dat het anders kan
Vragend hoe dan
Beseffend dat het wel moet
Treurend over het verleden
Kijkend naar mijn lichaam
Kloppend voelbaar mijn hart
Aankomende kilo's
Zo moeilijk
Voelend mijn botten
Starend uit het raam
Denkend aan de toekomst
Wetend dat het anders kan
Vragend hoe dan
Beseffend dat het wel moet
Treurend over het verleden
Kijkend naar mijn lichaam
Kloppend voelbaar mijn hart
Aankomende kilo's
Zo moeilijk
Reacties op dit gedicht
| Julius Dreyfsandt zu Schlamm: | Donderdag, juli 31, 2008 21:35 |
| knuf knuf | |
| sunset: | Donderdag, juli 31, 2008 21:22 |
| Je kunt zoiets nooit alleen. Daarom is het een must om professionele hulp te zoeken. En als je werkelijk wilt, en samen met hen, zul je met vallen en opstaan er wel komen. Zeker weten. Al zul je je hele leven er tegen moeten vechten. Liefs en succes, sunset |
|
| Luna( ): | Donderdag, juli 31, 2008 16:07 |
| Mooi geschreven! Het erkennen ervan is al een hele grote stap! Sterkte en liefs | |
| Roque: | Donderdag, juli 31, 2008 16:06 |
| Ik wil je heeeel veel sterkte wensen. Groetjes Roque |
|
| rabbit: | Donderdag, juli 31, 2008 16:06 |
| stilmakend mooi sterkte met alles liefs en knufffsss |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Riosz | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 31 juli 2008 | ||
| Thema's: | ||