Ik ben een schande
De waanzin vloeit voor in mijn hoofd
Ik zie alles kapotgaan en breken
Ik heb geen rust in mijn hart
Ik voel de waanzin me overnemen
Ik heb teveel verdriet hierom gekregen
Ik kan maar geen vertrouwen krijgen
Waarom ben ik zo geschapen vraag ik je
Ik voel me zo eenzaam en verlaten
Ik hou van je maar voel de vertwijfeling
Als we samen zijn zijn er geen vragen
Jij moet met me breken ik kan het niet
Nee ik wil je houden je bent mijn alles
Ik weet het niet meer ik ben verloren
De tranen biggelen over mijn wangen
Ik ben een sukkel en jouw niet waard
Reacties op dit gedicht
| nana: | Donderdag, augustus 14, 2008 23:15 |
| ''als we samen zijn zijn er geen vragen'' ;) |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 14, 2008 16:06 |
| Voelbare overgebrachte angstige verwarring. Groetjes en succes, sunset |
|
| Dina-Anna: | Donderdag, augustus 14, 2008 11:24 |
| Mooi geschreven! Liefs Dina |
|
| Littledolphin: | Donderdag, augustus 14, 2008 08:31 |
| dit klinkt wel heel erg naar een verwogen zelfbeeld, ieder mens is het waard liefs barbara | |
Over dit gedicht
| Auteur: David de Vreer |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 augustus 2008 | ||
| Thema's: | ||